O Wydziale

W dniu 7 października 1975 roku profesor Szczęsny Leszek Zgliczyński, Jego Magnificencja Rektor Akademii Medycznej w Warszawie, powołał Radę II Wydziału Lekarskiego. Do tego czasu nie było Polsce uczelni medycznej z „podwojonym” wydziałem lekarskim, stąd Założyciele II Wydziału Lekarskiego musieli kierować się wyłącznie własną mądrością, intuicją, a przede wszystkim wolą współpracy. Nawet ze współczesnej perspektywy, zaledwie 3-letni okres przygotowań do inauguracji, w tym skompletowanie kadry i stworzenie bazy materialnej II Wydziału, wydaje się dokonaniem imponującym. Pierwszej, 30-osobowej Radzie II Wydziału Lekarskiego przewodniczył docent Jerzy Majkowski, którego wspierał początkowo jeden prodziekan – docent Ryszard Aleksandrowicz.

Od początku istnienia cechą szczególną II Wydziału była jego rozproszona baza szpitalna. W części przypadków kształcenie przez wiele lat opierało się jedynie na zespołach dydaktycznych pracujących w miejskich i wojewódzkich szpitalach, ewoluując z czasem do postaci niezależnych klinik. Brak jednolitego zaplecza utrudniał zarządzanie, jednak dla całej medycyny warszawskiej oznaczało to powszechne podniesienie jakości udzielanych świadczeń. Większość jednostek utworzonych na bazie obcej znacząco rozwinęła swoją działalność i stała się współcześnie wizytówką macierzystych szpitali. Ponadto, nowo tworzone kliniki i zakłady lokalizowano w największych, najnowocześniejszych, najlepiej wyposażonych szpitalach, takich jak Szpital Bródnowski, Szpital Bielański, Szpital Czerniakowski, Szpitale Dziecięce przy Litewskiej i Działdowskiej oraz przy Niekłańskiej, Światowe Centrum Słuchu, Szpital Nowowiejski, Szpital Praski, Szpital na Solcu, Szpital Tworkowski, Szpital Wolski oraz Szpital Zakaźny. Wzajemne korzyści współpracy w większości przeważały nad trudnościami. W części jednak trudności lokalowe i organizacyjne prowadziły do zaprzestania działalności zespołów. 

II Wydział Lekarski nawiązuje do instytucji mających często wielowiekową tradycję. I tak, Zakład Patologii Ogólnej i Doświadczalnej, szczyci się niemal 200-letnią historią. Równocześnie ciągle tworzone są jednostki nowe, takie jak kliniki i zakłady Oddziału Fizjoterapii, w przypadku których często jesteśmy świadkami dopiero samookreślania celów i granic tożsamości naukowej i zakresu świadczeń klinicznych. Oznacza to przede wszystkim, że II Wydział nie zatracił podstawowego warunku swojego istnienia – zdolności do zmian i systematycznego rozwoju.

W latach 1977–2009 w ramach II Wydziału Lekarskiego WUM, promowano 536 doktorów nauk medycznych oraz 64 doktorów habilitowanych nauk medycznych. Nadano także 76 tytułów profesorów nauk medycznych. Zauważalny jest systematyczny wzrost liczby osiąganych w ramach II Wydziału Lekarskiego WUM stopni i tytułów naukowych.

Studium Angielskojęzyczne, przekształcone następnie w Oddział Nauczania w Języku Angielskim (ONwJA), zostało zorganizowane staraniem prof. Wojciecha Sawickiego w 1993 roku, znacząco zwiększając liczbę rekrutacji w okresie, kiedy prodziekanem ds. ONwJA był prof. Jerzy Polański. Chociaż początkowo przedsięwzięcie mogło sprawiać wrażenie prostego uzupełnienia systemu rekrutacji o studentów zagranicznych, jak się wkrótce jednak okazało, poprzez samą konieczność dostosowania programów i technik nauczania do standardów kształcenia w krajach wysokorozwiniętych, ONwJA zaczął istotnie wpływać na całokształt jakości nauczania w WUM. Tym samym sprzyjał podnoszeniu poziomu funkcjonowania uczelni w każdym jej aspekcie. W dalszej kolejności, efekty działania ONwJA doprowadziły do zwiększania wymiany międzynarodowej, stypendialnej i stażowej, a wreszcie do budowania międzynarodowego prestiżu uczelni.